Haruki Murakami schreef in 1985 “Hard boiled Wonderland en het einde van de Wereld”. In het verhaal komt de hoofdpersoon bij een stadspoort waar je om toegang tot de stad te krijgen je schaduw moet inleveren. Een stad waarin je verdwaalt en die je niet meer kunt verlaten. Voor mij een associatie met dementie waar je in je hoofd verdwaalt. Daar heb ik een lied over gemaakt: “Maar mijn ziel mag nog even blijven”

Op Spotify te beluisteren.